powrót do listy numerów archiwalnych
Wektory Ginekologii - doniesienia
Opracował D. Szukiewicz
Patofizjologia stanu przedrzucawkowego
Odar-Cederlof i wsp. zwracają uwagę na możliwość udziału natiuretycznego peptydu przedsionkowego (ANP - Atrial Natiuretic Peptide) oraz peptydu związanego z genem kodującym kalcytoninę (CGRP-Calcitonin Gene Related Peptide) w patofizjologii stanu przedrzucawkowego. Powyższy wniosek sformułowali po przeprowadzeniu badań porównawczych stężeń w surowicy związków wazoaktywnych (ANP, CGRP, neuropeptyd Y, aldosteron, angiotensyna II, kortyzol, wazopresyna, noradrenalina) u 10 ciężarnych z fizjologicznym przebiegiem ciąży i 12 ciężarnych w stanie przedrzucawkowym. U pacjentek w stanie przedrzucawkowym stwierdzano wyższe stężenia ANP w surowicy, czym można tłumaczyć stwierdzane u nich zmniejszenie objętości krwi krążącej oraz spadek zawartości w surowicy działającego rozszerzające na naczynia CGRP, z następowym wzrostem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego.
Atrial natriuretic peptide and vasoactive hormones during preeclampsia compared to normal pregnancy - Odar-Cederlof I., Floberg J., Theodorsson E i Fried G. - Dept of Woman and Child Health, Divn of Obstetrics and Gynecology, Karolińska Hospital, S-171 76 Stockholm SWE-HYPERTENS. PREGNANCY 1997 16/1 (19-34).
Nadciśnienie ciężarnej a masa płodu
Niepowikłane przewlekłe nadciśnienie u ciężarnej zwiększa ryzyko urodzenia noworodka o niskiej masie w stosunku do wieku ciążowego (SGA - Small for Gestational Age), w porównaniu z ciążą przebiegającą u pacjentki z prawidłowymi wartościami ciśnienia tętniczego, przy czym ryzyko to szczególnie wzrasta wraz z wiekiem rodzącej. Haelterman i wsp. oparli się na wynikach własnych badań prospektywnych, prowadzonych we Francji w okresie Vlll. 91 - V. 93 na 1938 ciężarnych (kohorta). Przewlekłe nadciśnienie u badanych kobiet definiowano w oparciu o aktualnie zmierzone wartości RR oraz dane z wywiadu; z badań wyłączono wszystkie przypadki stanu przedrzucawkowego. Stosując analizę liniową regresji dla wielu zmiennych, przy uwzględnieniu wieku ciężarnej w momencie porodu, oraz szeregu innych parametrów w celu obiektywizacji danych, autorzy uzyskali porównywalne względem siebie wyniki w obrębie grupy. Zwracają oni uwagę, że średnia masa urodzeniowa noworodków była niższa o 161 gramów (95% przedział ufności: 66 - 256 g) u kobiet z przewlekłym, niepowikłanym nadciśnieniem, w zestawieniu z normotensyjną grupą ciężarnych.
Effect of uncomplicated chronic hypertension on the risk of small-for-gestational age birth - Haelterman E, Breart G, Paris-Llado J i wsp. -School of Public Health, Universite Libre de Bruxelles, Campus Erasme CP 596, 808 route de Lennik, B-1070 Brussels BEL-AM. J. EPIDEMIOL. 1997 145/8 (689-695).
Papierosy a HIV
Turner i wsp. zbadali wpływ palenia papierosów na przekazywanie zakażenia wirusem HIV pomiędzy matką a dzieckiem. Analizowali oni porównawczo, biorąc pod uwagę ewentualne uzależnienie(a) lękowe (narkotyczne), stan kliniczny matki oraz czynniki porodowe, odsetek ujawnionych w okresie do 2 roku życia dziecka zakażeń wirusem HIV w grupie matek palących i niepalących. Przypisane poszczególnym czynnikom matczynym względne ryzyko przeniesienia infekcji określano z wzorów Cox'a. U 24, 5% spośród 901 badanych par matka-dziecko (cały analizowany materiał) stwierdzono transmisję zakażenia. Autorzy zwracają uwagę, że w grupie kobiet palących obecność wirusa HIV u dziecka stwierdzano znamiennie (p = 0. 02) częściej (w 31% przypadków) niż u niepalących (22%).
Cigarette smoking and maternal-child HIV transmission - Turner B. J., Hauck W. W., Fanning T. R. i Markson L. E. - College Building, 1025 Walnut St., Philadelphia, PA 19107-5083 USA-J. ACQUIRED IMMUNE DEFIC. SYNDR. HUM. RETROVIROL. 1997 14/4(327-337).
Optymalizacja wieku ciążowego i wagi urodzeniowej noworodków może zmniejszać umieralność noworodków w ciążach mnogich.
Badania przeprowadzone przez B. Luke'a miały na celu określenie najkorzystniejszych z punktu widzenia szans na przeżycie parametrów wagowych i wiekowych (wiek ciążowy) płodów z ciąż bliźniaczych i trojaczych. W tym celu analizowano wszystkie żywe urodzenia i zgony noworodków w Stanach Zjednoczonych w latach 1983-88. Umieralność noworodków porównywano w kategoriach wagi urodzeniowej i wieku ciążowego, w odniesieniu do ciąż bliźniaczych, trojaczych i pojedynczych. Autor, zestawiając ogólne wskaźniki umieralności noworodków z ciąż pojedynczych i mnogich z najniższymi dla danej kategorii wagowo-wiekowej uzyskał w odniesieniu do ciąż, odpowiednio: pojedynczych 4, 3 (wskaźnik umieralności noworodków z ciąż pojedynczych), wobec 0, 9 (wkaźnik umieralności noworodków z ciąż pojedynczych urodzonych ok. 40-41 hbd, z urodzeniowa masą ciała 3700-4000g); bliźniaczych 15, 5 i 3, 3 (gdy masa urodzeniowa każdego z bliźniąt zawierała się pomiędzy 2500-2800g, a poród nastąpił ok. 36-37hbd) i trojaczych 21, 0 versus 5, 2 (przy masie każdego z trojaczków zawartej w przedziale 1900-2200g i gdy rozwiązanie nastąpiło ok. 34-35 tygodnia). W konkluzji Luke wyraża przekonanie, że wskaźniki umieralności noworodków w ciążach mnogich mogą zostać zmniejszone o 75-80%, jeżeli uda się zoptymalizować wiek ciążowy i wagę urodzeniowa.
Reducing fetal deaths in multiple births: Optimal birth-weights and gestational ages for infants of twin and triplet births - Luke B - Dept of Obstetrics and Gynecology, University o Michigan Medical Sch., 1500 East Medical Center Drive, Ann Arbor, MI 48109-0264 USA - ACTA GENET. MED. GEMELLOL. 1996 45/3 (333-348).
Leczenie endometriozy jelit
Zespół francuskich ginekologów, w oparciu o doświadczenia własne oraz przegląd bieżącego piśmiennictwa, analizuje sposoby chirurgicznego postępowania terapeutycznego w przypadkach postaci jelitowych gruczolistości (endometriozy). Autorzy w okresie pomiędzy X. 89 a IX. 94r. wykonali sześć resekcji jelita u pacjentek z endometriozą zlokalizowaną w obrębie okrężnicy esowatej lub w odbytnicy. Średnia wieku wynosiła 32 lata, a większość kobiet zgłaszało dolegliwości. Pacjentki były pierwotnie skutecznie leczone hormonalnie, lecz po zaprzestaniu podawania hormonów występowały wznowy. Z danych uzyskanych z piśmiennictwa wynika, że 70% przypadków jelitowych endometriozy dotyczy odcinka esiczo-odbytniczego. W bardziej zaawansowanych, objawowych postaciach tego typu gruczolistości występuje oporność względem hormonoterapii, co kwalifikuje do leczenia chirurgicznego (resekcji zajętego odcinka jelita). Występuje wysoka, 80-procentowa korelacja pomiędzy występowaniem endometriozy jelit, a gruczolistością narządów płciowych, zatem podczas resekcji należy skontrolować całą miednicę mniejszą i ewentualnie jednoczasowo wdrożyć dodatkowe leczenie chirurgicznie. Uzupełniającą terapię pooperacyjną można przepisać w sytuacjach, gdy stwierdzono gruczolistość narządów płciowych oraz w razie pozostawienia ognisk w przewodzie pokarmowym.
Treatment of bowel endometriosis: A report of sin cases of colorectal endometriosis and a survey of the literature - Verspyck E., Lefranc J. P, Guyard B. i Blondon J. - Department of Gynecologic Surgery, Hospital La Salpetriere, 47 Boulevard de l'Hospital, 75013 Paris Cedex 13 FRA - EUR. J. OBSTET. GYNECOL. REPROD. BIOL. 1997 71/1 (81-84).
Wpływ na organizm wypełnienia jamy brzusznej dwutlenkiem węgla podczas laparoskopii
Casati i wsp. zbadali porównawczo zmiany w układzie sercowo-oddechowym, spowodowane mechanicznym uniesieniem ścian jamy brzusznej oraz wytworzeniem za pomocą CO2 pneumoperitoneum u 20 kobiet poddanych ginekologicznej laparoskopii. Mierzono ciśnienie tętnicze, częstość serca, podatność płuc/klatki piersiowej oraz stężenia gazów oddechowych we krwi w 10 min po wprowadzeniu do znieczulenia ogólnego, w 10 min po rozdęciu jamy brzusznej w pozycji leżącej na plecach i w 10 min po ułożeniu w pozycji Trendelenburga. Wyniki wykazały, że uniesienie ścian jamy brzusznej zmniejsza w znacznie mniejszym stopniu podatność płuc, niż wytworzenie odmy otrzewnowej.
Cardiorespiratory changes during gynaecologicat laparoscopy by abdominal wall elevation: Comparison with carbon dioxide pneumoperitoneum - Casati A., Valentini G., Ferrari S. i wsp. - Dept. Anaesthesiology Intensive Care, University of Milan, IRCCS H San Raffaele, via Olgettina 60, 20132 Milan ITA-BR. J ANAESTH. 1997 78/1 (51-54).
Postać leku a skuteczność leczenia atrofii nabłonka pochwy
Barentsen i wsp. porównali skuteczność dwóch sposobów leczenia kobiet po menopauzie z subiektywnymi objawami suchości w pochwie oraz przedmiotowo stwierdzoną atrofią nabłonka pochwy. Jedną grupę pacjentek leczono przy pomocy krążka dopochwowego (Estring), uwalniającego w sposób ciągły niskie dawki estradiolu, podczas gdy w grupie II stosowano dopochwowo krem zawierający estriol (Synapause). Zwrócono szczególną uwagę na preferencje pacjentek co do metody leczenia. Po 12 tygodniach porównano wyniki. Obie metody terapeutyczne okazały się równie skuteczne, a ich użycie pozwoliło na złagodzenie objawów subiektywnych oraz odnowienie śluzówki pochwy (oceniane wzrostem wskaźnika dojrzałości komórek i obniżeniem pH pochwy). Analizując działania niepożądane (m. in. krwawienia) podczas leczenia w obu grupach, nie stwierdzono znamiennych różnic. Pacjentki zdecydowanie wybierały krążek dopochwowy.
Continuous low dose estradiol released from a vaginal ring versus estriol vaginal cream for urogenital atrophy - Barentsen R, Van De Weijer P. H. M i Schram J H. N. - Department of Obstetrics/Gynecology, Elkerliek Hospital, Helmond NLD - EUR. J. OBSTET. GYNECOL. REPROD. BIOL 1997 71/1 (73-80).
Zaburzenia hormonalne w galaktozemii
Wiele kobiet dotkniętych galaktozemią cierpi na dysfunkcję jajników, co wyraża się m. in. podwyższonym stężeniem FSH w surowicy. Zespół uczonych z Bordeaux testował porównawczo występowanie izoform tej glikoproteiny (FSH) u 4 pacjentek z galaktozemią oraz u 5 zdrowych kobiet. Ustalono, że blok enzymatyczny dotyczący urydylotransferazy galaktozo-1 -fosforanowej (UTG-1 -P) w galaktozemii prowadzi do wadliwego lub niepełnego wbudowywania w cząsteczkę FSH końcowych disacharydów: galaktozy i kwasu sialowego). Zatem, sugerują autorzy, UTG-1-P odgrywa rolę w utrzymaniu prawidłowej struktury FSH. Zaburzenia hormonalne w klasycznej postaci galaktozemii są w dużej mierze pochodną nadmiaru w surowicy nieaktywnych biologicznie izoform FSH, które jednak mają wyższe powinowactwo do receptorów dla FSH niż aktywna folikulotropina, i, nie będąc w stanie aktywować cAMP, blokują je.
Altered follicle stimulating hormone isoforms in female galactosaemia patients - Prestoz L. L. C., Couto A. S., Shin Y. S. i Petry K. G. - INSERM U394 'Neurobiol. Integrative', l, Rue Camille Saint-Saens, F-33077 Bordeaux Cedex FRA-EUR. J. PEDIATR. 1997 156/2 (116-120).
Menstruacyjne migrenowe bóle głowy -leczenie
Murray i Muse zwacają uwagę na korzystne efekty leczenia menstruacyjnych migrenowych bólów głowy agonistami GnRH i agonistami GnRH w skojarzeniu z ciągłą terapią estrogenowo-progestynową ("add-back" therapy). Badania prospektywne przeprowadzono na starannie wyselekcjonowanej grupie kobiet. Leczenie agonistą GnRH (octan leuprolidu w postaci depot, 3. 75 mg i. m. /raz w m-cu) prowadzono przez 10 miesięcy, od 5. miesiąca dołączając przezskórnie E, (0, 1 mg/24h) i octan medroksyprogesteronu (p. o. 2, 5 mg/24n). Pacjentki uznały oba sposoby terapii jako dobrze tolerowane i bardzo skuteczne, czego dowodem były wyniki punktowe w subiektywnej skali dolegliwości migrenowych uzyskiwane przed i po leczeniu.
Effective treatment of severe menstrual migraine headaches with gonadotropin-releasing hormone agonist and 'add-back' therapy - Murray S. C. i Muse K. N. - Department of Obstetrics/Gynecology, University of Kentucky, 800 Rose Street, Lexington, KY 40536-0084 USA- FERTIL. STERIL 1997 67/2 (390-393).
Fenoterol a liczba receptorów b-adrenergicznych
Leczenie tokolityczne za pomocą fenoterolu prowadzi do wybiórczego obniżenia progu mechanizmu fizjologicznego (regulacji w dół, ang. down-regulation) poprzez zmniejszenie liczby receptorów b-adrenergicznych. Do takiego wniosku doszli Engelhardt i wsp. po porównawczym izotopowym [125I] oznaczeniu gęstości receptorów" w wycinkach myometrium, pobranych podczas cięć cesarskich, a pochodzących od pacjentek leczonych fenoterolem i nie podlegających tej terapii. Stwierdzono zmniejszenie liczby receptorów b-adrenergicznych (a ściślej występującego w znacznej większości w mięśniu macicy podtypu b2) o ok. 50% w grupie kobiet objętych tokolizą. Nie wykazano ilościowych lub jakościowych zmian po zastosowaniu fenoterolu w odniesieniu do receptorów a2- adrenergicznych, podjednostek G(a) i G(i) receptorów a, kinazy receptora b-adrenergicznego i związanego z receptorami b-adrenergicznymi mRNA.
Tocolytic therapy with fenoterol induces selective down-regulation of b-adrenergic receptors in human myometrium Engelhardt S., Zieger W., Kassubek J. i wsp. - Inst. Fur Pharmakologie/Toxikologie, Martin-Luther-Univ. Halle-Wittenberg, Magdeburger Strasse 4, D-06097 Halle DEU -J. CLIN. ENDOCRINOL METAB. 1997 82/4 (1235-1242).
LH i hCG a implantacja blastocysty
Rao i Sanfilippo sugerują bezpośredni udział stymulujący hormonu luteinizującego (LH) oraz gonadotropiny kosmówkowej (hCG) w procesie implantacji. U ludzi receptory dla LH/hCG występująw regionach zagnieżdżenia, zawierających pośrednie przedkosmkowe stadia rozwojowe trofoblastu, komórki doczesnowe i naczynia krwionośne, oraz w komórkach podścieliskowych endometrium, gruczołach błony śluzowej macicy, myometrium i limfocytach T. Eksperymentalne podawanie wysokooczyszczonych preparatów hCG i LH może stymulować przemiany doczesnowe w komórkach podścieliskowych, zwiększa stężenie cyklooksygenazy-2 (COX-2) w nabłonkowych komórkach gruczołowych, obniża opór naczyniowy w tętnicach macicznych (m. in. przez nasilenie wytwarzania prostacykliny i hamowanie syntezy tromboksanu B2), a także hamuje skurcze mięśnia macicy. Powyższe przemiany są niezbędne w procesie implantacji blastocysty.
New understanding in the biochemistry of implantation: Potential direct roles of luteinizing hormone and human chorionic gonadotropin - Rao C. V i Sanfilippo J. S. - Dept. of Obstetrics/Gynecology, Health Sciences Center, University of Louisville, Louisville, KY 40292 USA-ENDOCWNOLOG1ST 1997 7/2 (107-111).
Rozwój dzieci z probówki"
Interesujące, unikatowe w tej skali, badania retrospektywne dotyczące 422 dzieci w wieku 6-13 lat poczętych w jednym ośrodku leczenia niepłodności (Antoine Beclere Hospital, Clamart, Francja) w wyniku procedury IVF-ET (In Vitro Fertilization + Embryotranster, zapłodnienie in vitro + przeniesienie zarodka) w latach 1981 -88 przeprowadzono we Francji. Na podstawie wywiadów telefonicznych uzyskanych od rodziców oraz ankiet rozesłanych do rodziców i pediatrów ustalono m. in., że rozwój dzieci nie wykazywał istotnych zaburzeń (jedynie u 2, 2% stwierdzano wagę (kg), a u 0, 3% wzrost (cm) poniżej 2 odchyleń standardowych od średniej dla danej populacji), częstość występowania wad rozwojowych nie odbiegała od średniej, wynik położniczy korelował u 92, 2% badanych dzieci z dobrymi osiągnięciami w nauce). 58% rodziców dzieci w wieku 6-10 lat i 34% rodziców dzieci w wieku 11-13 lat nie informowało ich o sposobie poczęcia.
Follow-up of a cohort of 422 children aged 6 to 13 years conceived by in vitro fertilization - Olivennes F, Blanchet V, Kerbrat V i wsp. -Department of Obstetrics/Gynecology, Antoine Beclere Hospital, 157, Rue de la Porte de Trivaux, 92141 Clamart Cedex FRA - FERT1L STERIL 1997 67/2 (284-289).
Optymalnie 2 zarodki
Roest i wsp. zbadali, czy częstość występowania i wyniki położnicze w ciążach trojaczych, będących wynikiem zapłodnfenia pozaustrojowego (IVF), usprawiedliwiają ścisłe ograniczenie liczby przenoszonych zarodków do dwóch. Analizowano retrospektywnie przebieg ciąż i wyniki położnicze u pacjentek objętych programem IVF, u których dokonano transferu co najmniej dwóch zarodków. Autorzy stwierdzają, że w leczeniu niepłodności przy pomocy procedury IVF należy zapobiegać wystąpieniu ciąży trojaczej, jako obarczonej większym ryzykiem i dającej gorsze wyniki położnicze. Odsetek (ryzyko) ciąż trojaczych w wypadkach transferu 3 embrionów wynosi 7, 5% i jest zbyt wysokie. Wybiórcza redukcja liczby zarodków podczas trwania ciąży jest akceptowana przez nieliczne pacjentki (12, 5%) i dlatego nie może być traktowana jako rozwiązanie optymalne. Zatem, konkludują naukowcy z Roterdamu, przeniesienie 2 zarodków zapewnia możliwe do przyjęcia wyniki leczenia za pomocą IVF, a jednocześnie stanowi postępowanie z wyboru, które zapobiega ciąży trojaczej.
A triplet pregnancy after in vitro fertilization is a procednre-related complication that shouls be prevented by replacement o two embryos only - Roest J., Mous H. Y. H., Van Heusden A. M. i wsp. - Department of Obstetrics/Gynaecology, Zuiderziekenhuis, Groene Hilledijk 315, 3075 EA, Rotterdam NLD - FERTIL. STERIL. 1997 67/2(290-295).
Zespół HELLP
Dreyfus, Tissier, Baldauf i Ritter z ośrodka w Strasburgu są autorami pracy przeglądowej, dotyczącej zespołu HELLP, opisanego przez Weinsteina w 1982 roku. Kryteria rozpoznawcze zespołu: hemoliza (Hemolysis), uszkodzenie komórek ze wzrostem poziomu enzymów wątrobowych (Elevated Liver enzymes) i trombocytopenia (Low Platelets), muszą być ściśle określone, aby zapobiec zbyt częstemu, nieuzasadnionemu rozpoznawaniu zespołu HELLP. Istotne trudności diagnostyczne wynikają z faktu, że większość objawów klinicznych związanych z zespołem HELLP jest niespecyficzna. Błędy w rozpoznawaniu występują częściej, gdy zespół HELLP nie towarzyszy stanowi przedrzucawkowemu (10%), pojawia się w II trymestrze ciąży (1 5%) lub po porodzie (30%). Średni wiek ukończenia ciąży wynosi 32 tygodnie, przy czym wcześniactwo jest często konsekwencją celowego postępowania (indukcja porodu, cięcie cesarskie), wobec ryzyka wystąpienia komplikacji u matki. Przyczyny zgonów matek (1, 1 %) w analizowanym przez autorów materiale nie były raczej bezpośrednio związane z zespołem HELLP. Występowanie krwiaka podtorebkowego wątroby jest rzadkie (0, 9%). Szybkie ukończenie ciąży drogą pochwową lub cięciem cesarskim jest zasadniczo zalecane po osiągnięciu dojrzałości płuc płodu lub w razie wystąpienia komplikacji u matki. Przed ukończeniem 32. tygodnia ciąży przyjmuje się postępowanie zachowawcze. Podawanie kortykosteroidów i zapewnienie prawidłowego krążenia matczyno-płodowego mogą pozwolić na osiągnięcie dojrzałości płuc płodu. Przyjęcie postępowania zachowawczego wymaga ciągłego nadzoru nad ciężarną, co możliwe jest jedynie w ośrodku położniczym zintegrowanym z oddziałem intensywnej opieki neonatologicznej.
HELLP syndrome: Review and update (tytuł oryginału w jęz. francuskim: HELLP SYNDROME. REVUE ET MISE A JOUR) - Dreyfus M., Tissier I., Baldauf J. J i Ritter J - Service de Gynecologie/Obstetrique I, Hospital de Hautepierre, Avenue Moliere, 67098 Strasbourg Cedex FRA-. J. GYNECOL OBSTET. BIOL. REPROD., 1997: 26/1(9-15).
Relaksyna a dysplazja stawu biodrowego
Etiologia wrodzonej dysplazji stawu biodrowego jest nie znana. Generalnie przyjmuje się wieloczynnikowe tło powstawania tego zaburzenia. Rozpatrując rozwój stawu biodrowego u płodu i jego stabilność, dyskutuje się zarówno wpływ hormonów, jak i czynników mechanicznych. Badania podjęte przez Forsta i wsp. miały na celu określenie korelacji pomiędzy stężeniem ciążowego hormonu - relaksyny, a stabilnością stawów biodrowych u noworodków. Badaniem klinicznym i ultrasonograficznie oceniono stawy biodrowe u 90 noworodków. Odchylenia w badaniu USG (wg klasyfikacji Grafa) wykazano w 13, 9% (25 stawów biodrowych). Stężenie relaksyny we krwi pępowinowej oznaczano metodą radioimmunologiczną. Analiza statystyczna wykazała, że nieznamienne obniżenie stężenia relaksyny wiąże się z częstszym występowaniem w badaniu USG cech niestabilności stawów biodrowych. Powyższy wynik zaprzecza wcześniejszym przypuszczeniom o koincydencji niestabilności stawu biodrowego i podwyższonego stężenia relaksyny u noworodka. Autorzy podejrzewają, że niedobór" relaksyny może prowadzić do gorszego przygotowania miednicy i kanału rodnego ciężarnej, co w okresie okołoporodowym powoduje wzrost ciśnienia działającego na płód. Nie wydaje się, aby obniżone stężenie relaksyny wywierało bezpośredni efekt na tkankę stawu biodrowego, jednak działania pośrednie, będące konsekwencją niepodatności tkanek matki i dziecka, mogą w przyszłości ułatwiać rozwój niestabilności stawów biodrowych.
Pathogenetic relevance o the pregnancy hormone relaxin to inborn hip instability - Forst J, Forst C, Forst R i Heller K. D - Orthopadische Klinik der RWTH Aachen, Pauwelsstrasse 30, D-52057 Aachen DEU -ARCH. ORTHOP. TRAUMA SURG., 1997: 116/4 (209-212).
Sposób indukcji porodu a prolaktyna
Fernandes i wsp. postanowili ocenić, czy sposób indukcji porodu wywiera wpływ na dwufazowy, fizjologiczny mechanizm wydzielania prolaktyny (PRL) u matki. W pobieranych seryjnie od 12 pacjentek w czasie porodu i po porodach próbkach krwi oznaczano stężenie PRL oraz hCG, z uwzględnieniem rozwarcia szyjki i częstości skurczów mięśnia macicy. Indukcję porodu u jednej pacjentki wykonano podając doszyjkowo prostaglandyny w postaci żelu (Prepidil) i następnie oksytocynę we wlewie kroplowym, u czterech ciężarnych poprzez amniotomię i wlew kroplowy oksytocyny, u trzech stosując najpierw oksytocynę, a następnie amniotomię. W dwóch przypadkach indukowano poród wykonując jedynie amniotomię, wreszcie u kolejnych dwóch ciężarnych jedynie poprzez wlew kroplowy oksytocyny. Autorzy stwierdzili, że niezależnie od zastosowanej metody wywołania porodu, stężenie prolaktyny w l okresie porodu obniżało się, osiągając minimum przy pełnym rozwarciu szyjki macicy, a następnie (w II okresie porodu) gwałtownie wzrastało, wykazując korelację z nasileniem częstości skurczów macicy, z maksymalnymi wartościami w około 1 godzinę po porodzie. Poziom hCG wzrastał wraz z postępem porodu, osiągając najwyższe wartości bezpośrednio przed lub podczas rodzenia się dziecka, następnie gwałtownie spadał. W konkluzji podkreślono, że dwufazowy charakter wydzielania matczynej prolaktyny jest jedną z typowych cech porodu przy prawidłowej czynności skurczowej macicy, nie zależy natomiast od metody indukcji.
Maternal prolactin secretion is phasic during induced term and post-term labor - Fernandes P. A., Koodoo S. R., Wodzicki A. M. i wsp. - Ob. / Gynecol. /Reproductive Sci. Dept, University o Manitoba, Women's Hospital, 735 Notre Dame Avenue, Winnipeg, Man. R3E 0L8 CAN-. J. SOC. GYNKCOL. INVEST., 1997: 4/2(81-85).
Rzadki przypadek niedrożności w ciąży
Niedrożność jako powikłanie ciąży występuje rzadko. Brak prawidłowej rotacji trzewi (proces fizjologiczny w okresie rozwoju embrionalnego) wykryty u dorosłego jest opisywany jeszcze rzadziej. Autorzy przedstawiają przypadek niedrożności, która wystąpiła w 17. tygodniu ciąży. Podczas operacji stwierdzono u ciężarnej nieprawidłową rotację środkowego odcinka przewodu pokarmowego. Omówiono częstość występowania i przyczyny niedrożności podczas ciąży. Jednocześnie krótko scharakteryzowano różne odmiany zaburzeń rotacji trzewi, a nowe spojrzenie na etiologię oparto na wynikach badań przeprowadzonych na szczurach.
Ileus during pregnancy caused by malrotation - Van Zwam W. H., Sie G. i De Haan J. - Department Gynecology and Obstetrics, University Hospital Maastricht, PO Box 5800, NL-6202 AZ Maastricht NLD - GYNECOL OBSTET. INVEST., 1997: 43/3 (206-208)
Przetrwała ciążowa choroba trofoblastyczna po usunięciu zaśniadu groniastego
Zalel i Dgani dokonali analizy 66 przypadków (w tym 4 z własnego ośrodka) przetrwałej ciążowej choroby trofoblastycznej (GTD - Gestational Trophoblastic Disease) po uprzednim usunięciu częściowego zaśniadu groniastego (PM - Partial Hydatidiform Mole). GTD po przebyciu PM stwierdza się w około 2, 9% przypadków. Średni wiek kobiet w momencie rozpoznania GTD wynosił 28, 4 lat, a średnia liczba ciąż 2, 99. Wiek ciążowy, w którym ustalono rozpoznanie wynosił 15, 5 hbd, przy wielkości macicy odpowiadającej średnio 13, 6 hbd. Najczęściej stwierdzanym objawem było krwawienie z pochwy, a u większości pacjentek rozpoznanie wstępne brzmiało: poronienie niezupełne lub poronienie zatrzymane (poronienie chybione, missedabortion). Autorzy zwracają uwagę, że chociaż częściowy zaśniad graniasty wykazuje niski stopień złośliwości, to w pewnym odsetku przypadków po jego przebyciu dochodzi do przetrwałej ciążowej choroby trofoblastycznej, która może dawać przerzuty. W leczeniu na ogół korzystne wyniki uzyskuje się stosując monochemioterapię, rzadziej wskazana jest złożona chemioterapia. Zatem, po usunięciu zaśniadu częściowego należy u pacjentek monitorować poziom B-hCG w surowicy. Dalsze badania naukowe są niezbędne w celu umożliwienia identyfikacji pacjentek z PM, zagrożonych rozwojem przetrwałej ciążowej choroby trofoblastycznej.
Gestational trophoblastic disease following the evacuation o partial hydatidiform mole: A review of 66 cases-Zalel Y. i Dgani R. - 43 Gilad St., Rosh-Haain ISR-EUR. J. OBSTET. GYNECOL. REPROD. MOL, 1997: 71/1 (67-71)
Wpływ kontaktu ojca z ołowiem na masę urodzeniową potomstwa.
Epidemiolodzy z Baltimore sugerują, że kontakt mężczyzny z ołowiem w miejscu pracy może mieć wpływ na masę urodzeniową jego potomstwa. Badania wykazały, zew grupie noworodków, których ojcowie byli narażeni w ciągu 6 miesięcy poprzedzających ciążę na kontakt zawodowy z wysokimi stężeniami ołowiu, liczba urodzonych przedwcześnie lub z niską masą urodzeniową jest 5-krotnie * wyższa. Decydującym czynnikiem jest wysokość stężenia ołowiu, zaś korelacja pomiędzy średnim i małym stężeniem, czy brakiem kontaktu, nie była statystycznie znamienna.
Paternal occupational lead exposure and low birth weight - Min Y. I., Correa-Villasenor A. i Stewart P. A. - Department of Epidemiology, School of Hygiene and Public Health, Johns Hopkins University, 615 North Street, Baltimore, MD 21205 USA-AM. J. MED, 1996: 30/5 (569-578).
Nowa metoda terapeutyczna w zespole transfuzji międzypłodowej*
W zespole transfuzji międzypłodowej w ciąży bliźniaczej stosuje się jako postępowanie lecznicze wielokrotne odciąganie płynu owodniowego, laserową koagulację łożyskowych anastomoz, a w najcięższych przypadkach wywołuje się obumarcie jednego z płodów. Doniesienie opisuje nową metodę terapeutyczną, polegającą na przerwaniu (przecięciu za pomocą promienia laserowego) przegrody pomiędzy workami owodniowymi bliźniąt. Po zabiegu stwierdzano bardziej równomierne rozmieszczenie płynu owodniowego, z towarzyszącą poprawą parametrów krążeniowych i wzrostowych płodów.
Nd: YAG laser and needle disruption of the interfetal septum: A possible therapy in severe twin-to-twin transfusion syndrome - Hubinont C, Bernard P, Mwebesa W. i wsp. -Department of Obstetrics, Catholic University of Louvain, St. Luc University Hospital, 10 Avenue Hippocrate, B-01200BrusselsBEL-, J. GYNECOL. SURG., 1996: 12/3 (183-189),
*zespół ten opisywaliśmy w numerze 4/97 WPG
Postać leku a indukcja porodu
W Niemczech uznaną metodą indukcji porodu jest podawanie PGE2: doszyjkowo w postaci żelu w dawce 0, 5 mg oraz w tabletkach dopochwowych, w dawce 3 mg. Podczas stosowania żelu istotne jest, aby został on wprowadzony dokładnie do kanału szyjki macicy, a nie do pochwy lub przestrzeni okołoowodniowej. Trudności techniczne powstają zatem przy niepodatnej, skierowanej ku tyłowi szyjce, może również dojść do pęknięcia błon płodowych. Z kolei podczas stosowania tabletek dopochwowych zawierających PGE2 podstawowymi problemami są: nieznany czas absorpcji, różna reakcja kliniczna i trudne do zinterpretowania zmiany w zapisie KTG. Wykazano, że dopochwowe podanie 2mg PGE2 w postaci żelu jest optymalną metodą indukcji porodu we wszystkich przypadkach. Nie występują trudności techniczne, jak np. wąskie ujście kanału szyjki, żel jest lepiej absorbowany niż masa tabletkowa, dlatego reakcja kliniczna jest łatwiej przewidywalna, a korelacja pomiędzy czasem zastosowania żelu a rozwieraniem się szyjki macicy jest duża.
Problems in Labour induction by the intracervical application of PGE, gel and the PGE2 vaginal tablet - Is the 2 vaginal gel an alternative PROBLEME DER PROSTAGLANDIN-INDUZIERTEN GEBURTSEIN-LEITUNG - IST DAS PROSTAGLANDIN-E, -VAGINALGEL EINE 'NEUE'ALTERNA-TIVE ?) - Rath W. i Heyl W - Frauenklin Gynakologie/ Geburtshilfe, RWTH, Pauwels-strasse 300, 52074 Aachen DEU -GKBURTSHH. FEFRAUENHEILDKD., 1996: 56/10 (536-541).